2024 Aylık İş Gücü Maliyeti 45,8 Bin TL

2024 yılında Türkiye genelinde aylık ortalama iş gücü maliyeti 45.777 TL seviyesine ulaştı.

Genel Bulgular

TÜİK’in 2024 yılına ilişkin iş gücü maliyeti istatistiklerine göre, ülke çapında aylık ortalama iş gücü maliyeti 45.777 TL olarak belirlendi. Bu rakam, bir önceki yıla kıyasla hafif bir artış gösterirken, iş gücünün toplam maliyet yapısının nasıl şekillendiğine dair önemli ipuçları sunuyor.

Sektör Bazında İş Gücü Maliyeti

Finans ve sigorta faaliyetleri sektörü, aylık ortalama 119.868 TL ile en yüksek iş gücü maliyetine sahip oldu. Bunu bilgi ve iletişim sektörü 94.096 TL, eğitim sektörü ise 67.397 TL ile izledi. En düşük maliyet İnşaat sektöründe kaydedildi; burada ortalama aylık iş gücü maliyeti sadece 26.047 TL idi.

Finans sektörü ardından konaklama ve yiyecek hizmeti faaliyetleri 29.460 TL, gayrimenkul faaliyetleri ise 30.929 TL ile ikinci ve üçüncü sırada yer aldı.

Maliyet Bileşenleri

İş gücü maliyetinin yapısal dağılımı da ayrıntılı olarak ortaya kondu. Brüt kazanç maliyetin %85,7’sini oluştururken, sosyal güvenlik ödemeleri %13,9 ve diğer ödemeler %0,4 oranında pay aldı. Çalışılan süreler için yapılan düzenli ödemeler %78,4 ile en büyük paya sahiptir. Düzensiz ödemeler %9,9, çalışılmayan süreler için ödemeler %8,6 ve ayni ödemeler %2,7 olarak gerçekleşti. Tasarruf sandıklarına yapılan ödemeler ise %0,4 seviyesinde kaldı.

Sosyal güvenlik ödemeleri içinde zorunlu sosyal güvenlik ödemeleri %84,3 oranıyla baskınken, gönüllü ödemeler %0,7 seviyesindeydi. Kıdem ve ihbar tazminatı ise toplam maliyetin %15’ini oluşturdu.

Ekonomik Yorumlar ve Gelecek Beklentileri

Uzmanlar, iş gücü maliyetindeki bu artışın özellikle yüksek enflasyon ve döviz kuru dalgalanmalarıyla ilişkilendirildiğini belirtiyor. Finans ve sigorta gibi yüksek katma değerli sektörlerde maliyet artışı, şirketlerin kâr marjlarını zorlayabilirken, düşük maliyetli İnşaat sektörü ise rekabet avantajını koruyabilir.

İşverenlerin, sosyal güvenlik ödemeleri ve kıdem tazminatı gibi zorunlu kalemlerdeki yüksek oranları göz önünde bulundurarak, ücret politikalarını yeniden şekillendirmeleri bekleniyor. Ayrıca, tasarruf sandıkları ve gönüllü sosyal güvenlik katkılarının düşük oranlarda kalması, çalışanların ek fayda beklentilerini karşılamak için yeni teşvik mekanizmalarına ihtiyaç duyulabileceğini gösteriyor.

Bu veriler, 2025 yılı iş gücü maliyet projeksiyonları için temel bir referans noktası oluşturacak ve politika yapıcıların, işveren temsilcilerinin ve sendikaların stratejik planlamalarını yönlendirecek nitelikte.