Dünyanın en obez insanı hayatını kaybetti

Dünyanın en obez adamı Juan Pedro Franco, 41 yaşında hayata veda etti.

Hayatının Son Dönemi

Juan Pedro Franco, 600 kilogramın üzerindeki ağırlığıyla Guinness Dünya Rekorları tarafından 2017 yılında “dünyanın yaşayan en obez insanı” olarak onurlandırılmıştı. Uzun yıllar süren aşırı obezite, onun hem fiziksel hem de psikolojik yaşam kalitesini ciddi şekilde düşürmüş, günlük aktiviteleri büyük ölçüde kısıtlamıştı.

Klinik Mücadele ve Tedavi Çabaları

Franco, Meksika’da bir özel hastanede böbrek enfeksiyonuna bağlı komplikasyonlar nedeniyle yoğun bakımda izole edildi. Doktorlar, hastalığın ilerlemesini durdurmak için iki bariatrik operasyon (mide küçültme ve mide bypass) uygulamış, ardından Akdeniz tarzı meyve ve sebze ağırlıklı bir diyet programına başlamıştı. Bu çabalar sonucunda kilosu neredeyse %50 azaldı; fakat yıllarca süren metabolik bozukluklar, bağışıklık sistemini hâlâ kırılgan hâle getirmişti.

Franco’nun Kendi Sözleri

“Vücudum tamamen kontrolüm dışında kendi yolunda ilerledi. Günlerce diyet denedim ama hiçbir şey işe yaramadı” diye anlatan Franco, ameliyat sonrası ise “Her gün kollarımı kaldırıp kalkabilmek, bir bardak su içmek ya da tuvalete gitmek bile insana harika hissettiriyor. Daha bağımsız olabilmek harika bir duygu” sözleriyle geçirdiği zorlu sürecin bir nebze olsun hafiflediğini dile getirmişti.

Obezitenin Global Boyutu ve Diğer Ünlü Vakalar

Franco’nun ölümü, aşırı obezitenin dünyada giderek artan bir sağlık krizi olduğunu bir kez daha hatırlattı. Benzer trajik öyküler arasında, 635 kilogramla Guinness rekorunu elinde bulunduran Amerikalı Jon Brower Minnoch (41 yaşında kalp ve solunum yetmezliği) ve 544 kilogramla kayıtlara geçen Meksikalı Manuel Uribe (48 yaşında karaciğer yetmezliği) yer alıyor. Dünya Sağlık Örgütü, obeziteyi “kronik, ilerleyici ve yaşamı tehdit eden bir hastalık” olarak tanımlıyor ve erken müdahalenin önemine vurgu yapıyor.

Sağlık Sistemine ve Topluma Dersler

Franco’nun yaşam öyküsü, hem bireysel hem de toplumsal düzeyde obeziteyle mücadele politikalarının ne kadar kritik olduğunu ortaya koyuyor. Uzun vadeli diyet, psikolojik destek ve cerrahi müdahalelerin bütüncül bir yaklaşım içinde ele alınması, benzer durumdaki hastaların hayatta kalma şansını artırabilir. Ancak Franco’nun trajik sonu, hastalık ilerledikçe tedavi şansının hızla azaldığını da bir kez daha gösterdi.