Arjantinli Kadının Hapishane Bekleyişi ve Aşkı

Arjantin’in başkenti Buenos Aires’te yaşayan Andrea Casamento, 40 yaşındayken oğlunun tutuklanması ile sarsıldı. Mart 2004’te, oğlunun bir soygunda tutuklandığını öğrenince hayatı altüst oldu. Andrea, oğlunun masum olduğunu iddia ediyordu ve onun hapisten çıkması için mücadele etti.

Andrea, “Hapishaneye giderken, oğlumu görebilmek için sıraya giriyordum. Bana yalan söylediklerinden ve Juan’ın bir kazaya karıştığından emindim.” diyor. Hapishanede, diğer mahkumların aileleri ile tanıştı ve aralarında “sıra” olarak bilinen bir dayanışma oluştu.

Bu sırada Andrea, Alejo ile tanıştı. Alejo, hapishanede yatan bir mahkumdu ve Andrea ile mektuplaşmaya başladı. Andrea, Alejo ile konuşarak, oğlunun davasında yardım almaya çalıştı. Alejo, Andrea’ya desteğini sundu ve onunla bağ kurmaya başladı.

Andrea, “Alejo, benim için bir vaha gibiydi. Beni gülümsetmeyi başaran ve o cehennemi daha az acıyla yaşamamı sağlayan tek insan oldu.” diyor. Andrea ve Alejo, birbirlerine bağlandılar ve Andrea, Alejo ile evlenmeye karar verdi.

Andrea, “Evlendik ve ben tek başıma ayrıldım. Mutluydum ve bu bana yetiyordu.” diyor. Alejo, serbest bırakıldıktan sonra, dışarıda nasıl olacaklarını öğrenmek zorundaydı. Andrea, “Dışarıda nasıl olacaktık? Çok korkmuştum, çünkü hapishanede onun tüm hayatıydım, peki ya dışarıda?” diyor.

Bugün, Andrea ve Alejo, güzel bir aile kurmuşlardır. Bazen iyi, bazen kötü anlaşıyorlar ama hepimiz birbirimizin yanında olduğumuzu biliyoruz. Andrea, “Oğlumun hapis cezası beni sonsuza dek değiştirdi. Sanki uyanıyordum, sanki biri benim karar vermediğim halde, dünyamın ötesini görmemi engelleyen perdeyi kaldırmıştı.” diyor.