Türkiye Araştırmacılar Derneği (TÜAD) ve Ipsos Araştırma Başkanı Sidar Gedik, “Konutlarda Mevcut Kira Artış Oranı” çalışmasıyla konut piyasasına şeffaf ve düzenli veri sağlamayı hedefledi. Gedik, “Türkiye’de kiracı oranı 2014’te %22,1 iken 2024’te %28’e yükselmiştir” diyerek kiracı demografisinin genişlediğini vurguladı. Çalışma, Ocak 2025’te başlayan ve kira sözleşmelerini yenileyen kiracıların metrekare bazında gerçek artışlarını ölçen bir panel üzerinden yürütülüyor.
TÜAD’ın Ağustos‑Ekim 2025 dönemine ait verileri, metrekare başına kira artışının Türkiye genelinde ortalama %42,6 olduğunu gösterdi. Aynı dönemde Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK) tarafından açıklanan güncelleme oranı ise %39,7 seviyesindeydi. Özellikle Ekim 2025 özelinde, mevcut kira artışları %42 iken TÜİK oranı %38,4 olarak kaydedildi.
Bu sonuçlar, kira artışlarının yavaşlama eğilimi gösterse de hâlen resmi TÜİK oranlarının üzerinde seyrettiğine işaret ediyor.
İstanbul, Ankara ve İzmir gibi büyük şehirlerde metrekare bazlı kira artışları, ülke ortalamasının altında kalıyor. Geniş metrekareye sahip ve yeni binalarda artış oranları sınırlı seyrediyor. Bununla birlikte, düşük kira seviyesinden başlayan sözleşmelerde artış oranları daha yüksek bir profil çiziyor. Uzmanlar, bu durumun arz‑talep dinamikleri ve yeni konut projelerinin yüksek başlangıç kiralarıyla ilişkili olduğunu belirtiyor.
Araştırma, 5 yıl ve üzeri süredir devam eden kira sözleşmelerinde artış oranlarının belirgin şekilde yükseldiğini ortaya koydu. Uzun vadeli kontratların yenilenmesi sırasında, kiracılara uygulanacak artışların genellikle “piyasa koşullarının üzerine çıkma” eğiliminde olduğu tespit edildi. Bu durum, özellikle kiracının düşük bir başlangıç kirası üzerinden uzun süreli sözleşmeye bağlanması halinde mali yükün artmasına yol açıyor.
Kira artışlarının resmi TÜİK oranlarının üzerinde seyretmesi, enflasyonun konut sektörüne yansımalarının bir göstergesi olarak yorumlanıyor. Ekonomistler, enflasyon baskısının devam etmesi halinde kira artışlarının da yükselmeye devam edeceği, ancak yeni düzenlemeler ve kiracı koruma mekanizmalarının etkisinin uzun vadede artış hızını yavaşlatabileceği görüşünde.

Bu görsel, araştırma sonuçlarını ve farklı şehirlerdeki kira artışlarını karşılaştırmalı bir harita şeklinde sunmaktadır.
Türkiye’de kira artışları, resmi TÜİK oranlarının üzerine çıkmaya devam ederken, bölgesel farklılıklar ve kontrat süresi gibi faktörler bu artışların yoğunluğunu belirliyor. Uzun vadeli kira sözleşmeleri, kiracılar için potansiyel bir mali risk oluştururken, yeni binalarda ve büyük şehirlerdeki artışların sınırlı kalması, konut piyasasının karmaşık yapısını bir kez daha gözler önüne seriyor.