
Buca Belediye Başkanı Görkem Duman, işçilerin gece mesaisinde görev yaptıkları bir dönemde, tayland’ın Phuket adasına kısa bir tatil için gitmesinin “gizlenecek, saklanacak bir tarafı olmayan tamamen insani bir durum” olduğunu vurguladı.
“Son 2 yıldır sürdürdüğüm yoğun çalışma temposunun ardından, çok önceden planlanmış kısa bir mola için birkaç günlüğüne tatile çıktım. Bunun gizlenecek, saklanacak bir tarafı yok, tamamen insani bir durumdur.” şeklindeki açıklamasını Buca Belediyesi resmi yazısında yer alan yazılı açıklama ile kamuoyuna duyurdu.
Eleştirilerin odak noktası, belediye işçilerinin maaşlarını alamaması ve bu süreçte Duman’ın yurt dışında tatil geçirmesiydi. Belediye yetkilileri, Duman’ın 2026 yılına kadar Buca Belediyesi Temizlik İşleri Müdürlüğü şantiyesinde gece mesaisinde çalışan işçilerle birlikte görev yaptığı ve tatilinden önce tüm ödeme planlamalarının tamamlandığını, 24 saat irtibat ve koordinasyon sağlandığını belirtti.

Bu açıklamaya göre, Duman’ın yokluğunda iş ve işlemlerin aksamaması için gerekli görevlendirmeler yapılmış, maaş ödemeleriyle ilgili planlamalar tamamlanmıştı. Başkan yardımcıları ve bürokratlarla sürekli irtibat halinde kalındığı, eksik kalan ödemelerin ise “tamamlandığı” iddia edildi.
Ancak eleştirmenler, bu açıklamanın “linç kültürü” kapsamında bir algı yaratmaya yönelik olabileceğini ve gerçek sorunların örtülmeye çalışıldığını savunuyor. “Ülkemizde giderek büyüyen linç kültürü, kimi zaman gerçekleri gölgeleyip niyet okumaları üzerinden bir algı üretimine dönüşebiliyor.” şeklindeki Duman’ın sözleri, kamuoyunda yeni tartışmalara yol açtı.
Uzmanlar, belediye yöneticilerinin uzun vadeli planlamalar yaparken, çalışanların hak ve çıkarlarını gözetmelerinin yanı sıra, kriz anlarında şeffaf iletişim kurmalarının önemine değiniyor. Bu bağlamda, Duman’ın açıklaması, hem yöneticinin kişisel haklarını savunma çabası hem de kamuoyu algısını yönetme stratejisi olarak değerlendiriliyor.
Son olarak, Buca’da yaşayan vatandaşlar ve sendika temsilcileri, Duman’ın tatilinin “kısa bir mola” olarak nitelendirilmesinin, çalışanların maddi sıkıntılarını hafifletmeye yönelik somut adımlarla desteklenip desteklenmediği sorusunu soruyor.