Bitlis’te Besiciler Kurak Kışı Avantaja Çeviriyor

Bitlis’te Besiciler Kurak Kışı Avantaja Çeviriyor

Türkiye’nin en fazla kar alan illerinden biri olan Bitlis, bu kış beklenen kar yağışının yetersiz kalmasıyla birlikte tarihi bir kuraklık deneyimi yaşadı. Geleneksel olarak yoğun kar yağışıyla hayvanların otlatılması sınırlı kalan bölge, şimdi dağların yamaçları ve yüksek meralar üzerinden yeni bir otlatma stratejisi uygulamaya başladı.

Bitlis, özellikle Doğu Anadolu’nun yüksek kesimlerinde hayvancılığın temel geçim kaynağı olduğu bir il. Ancak son sekiz yılda ölçülen yıllık yağış miktarı, ortalamanın %30 altında seyretti. Bitlis Eren Üniversitesi (BEÜ) Rektörü Prof. Dr. Necmettin Elmastaş bu durumu, iklim değişikliğinin bölgeye getirdiği “kuru kış” olarak tanımlıyor.

Elmastaş, “Su kaynaklarının seviyeleri giderek düşüyor, göller ve rezervuarlar kuraklıkla mücadelede kritik bir rol oynuyor. Yağışların azalması, su seviyelerinin düşmesine ve dolayısıyla yem üretiminin sınırlı kalmasına yol açıyor.” dedi. Ayrıca, iklim projeksiyonları doğrultusunda önümüzdeki yıllarda da benzer bir tablo öngörülüyor.

Bu olumsuz koşullar, bölgedeki besicileri inovatif bir çözüm bulmaya itti. Geleneksel olarak hayvanları kış aylarında ahıra alıp sınırlı yemle besleyen üreticiler, şimdi hayvanlarını dağların daha yüksek ve daha az erişilebilir kesimlerine otlatıyor. Bu sayede yem maliyetinde %20‑30 oranında tasarruf sağlanıyor.

Merkeze bağlı Üçkardeş köyünde besici Muhammed Aydın, “Bu sene kar yağmadı, hava çok güzel. Koyunlarımızı dağlara ve meralara çıkarıyoruz, daha önce hiç görmediğimiz bir durum. 550 koyunum var ve yem harcamamız çok azaldı.” şeklinde konuştu.

Hizan’ın Koçlu köyünde ise Abdullah Öcal, “130 hayvanımız var. Kar yağmadığı için dışarıda otlatıyoruz, bu bizim için hem tasarruf sağlıyor hem de hayvanların doğal ortamda olmasından memnunuz.” dedi. Ancak her iki üretici de su kaynaklarının azalması ve uzun vadeli iklim riskleri konusunda endişe taşıdıklarını belirtti.

Bu yeni otlatma modelinin uzun vadeli sürdürülebilirliği, bölgesel su yönetimi politikaları ve devlet destekleriyle yakından ilişkilidir. Uzmanlar, çiftçilere yönelik su tasarrufu ve alternatif yem kaynakları geliştirme programlarının acilen hayata geçirilmesi gerektiğini vurguluyor.

Bitlis’teki bu uygulama, yalnızca yerel ekonomiye katkı sağlamakla kalmayıp, diğer kuraklık riski taşıyan Anadolu bölgeleri için de örnek teşkil edebilir. İklim değişikliğiyle mücadelede çiftçilerin adaptasyon kapasitesini artırmak, geleceğin tarımsal güvenliğini sağlamada kritik bir adım olarak görülüyor.