Kırşehir’de Sayıştay Raporu: Mali Eksiklikler Belirlendi

Kırşehir İl Özel İdaresi’nin 2024 yılı Sayıştay denetim raporu, mali eksiklikler ve usulsüzlükler üzerine çarpıcı bulgular sundu.

Raporun Temel Bulguları

Sayıştay tarafından hazırlanan rapora göre, kamu idaresince tahsis edilen taşınmazların muhasebeleştirilmemesi, kıdem tazminatı karşılıklarının eksik hesaplanması ve bilanço hesapları arasında uyumsuzluklar tespit edildi. Bu eksiklikler, kurumun mali şeffaflığını ve hesap verebilirliğini ciddi şekilde zedelemektedir.

2024 yılı sonunda yapılan taşınır sayımları sonucunda düzenlenen Taşınır Mal Yönetim İcmal Cetvelleri ile yıl sonu bilançosunda yer alan tutarların birbirini tutmadığı ortaya çıktı. Bu tutarsızlık, envanter kontrolünün yetersizliğini ve veri bütünlüğünün sağlanamadığını gösteriyor.

İmar ve Harcama Usulsüzlükleri

Raporda, imar encümen kararlarının uygulanmadığı ve bu kararların ihlali sonucu ortaya çıkan yapılaşma sorunlarına da dikkat çekildi. Ayrıca, tasarruf tedbirlerine uygun olmayan harcamalar yapıldığı, 2024 bütçesinde öngörülmüş afet ve acil durum ile sivil savunma yatırımlarının hayata geçirilmediği bildirildi. Bu alanlara ayrılan ödeneğin kullanılmasına yönelik hiçbir proje hazırlanmadığı da raporda yer alıyor.

Gerekli Tedbir ve Çözüm Önerileri

Sayıştay, tespit edilen eksikliklerin giderilmesi için acil ve etkili tedbirlerin alınması gerektiğini vurguladı. Özellikle taşınmazların hızlı bir şekilde muhasebeleştirilmesi, kıdem tazminatı karşılıklarının yeniden hesaplanması ve bütçe harcamalarının denetlenmesi önerildi. İmar kararlarının uygulanması ve afet yatırımlarının hayata geçirilmesi de öncelikli adımlar arasında yer alıyor.

Yerel Yönetim ve Kamuoyu Tepkileri

Kırşehir İl Özel İdaresi yetkilileri, raporun önerdiği düzeltme çalışmalarını 2025 yılı içinde tamamlamayı hedeflediklerini belirtti. Kamuoyu ise, belediyenin mali şeffaflığını artırmak ve benzer hataların tekrarlanmaması için denetim mekanizmalarının güçlendirilmesi çağrısında bulunuyor.

Bu rapor, Kırşehir’de kamu mali yönetiminin yeniden yapılandırılması gerektiğine dair güçlü bir uyarı niteliği taşıyor.