
AK Parti 11,543,301 üye ile tarihi bir rekor kırdı. Bu sayı, partinin 2001 yılında 1,5 milyon üyeye ulaşmasından bu yana yaklaşık sekiz kat artış gösterdi.
CHP 1,922,757 üyeyle ikinci sırada yer alıyor; bu, geçen yılın aynı dönemine göre %5,2’lik bir artışı temsil ediyor.
MHP 498,021, İYİ Parti 391,731, DEM Parti 16,228 ve Saadet Partisi 314,086 üyeye sahip.
Yeniden Refah Partisi 652,933 üyeyle listenin orta kesiminde bulunurken, Demokrat Parti 309,027, DEVA 125,962 ve Büyük Birlik Partisi 113,675 üyeye sahiptir.
Halkların Demokratik Partisi (HDP) ise, Anayasa Mahkemesi’nde temelli kapatma davası devam ederken, sadece 3,668 üyesi ile listede yer alıyor.
Diğer parti üyelikleri: Anahtar Parti 105,342, Anavatan Partisi 22,517, Gelecek Partisi 60,494, Türkiye İşçi Partisi 35,547, Türkiye Komünist Partisi 7,009, Vatan Partisi 12,311, Zafer Partisi 71,084, Demokratik Sol Parti 22,763, Hür Dava Partisi 15,949, Bağımsız Türkiye Partisi 14,450.

Uzmanlar, AK Parti’nin üyelik sayısındaki bu dramatik artışın, parti altyapısının genişlemesi ve yeni seçmen kitlelerine ulaşma stratejilerinin bir göstergesi olduğunu belirtiyor. Özellikle kırsal bölgelerde yürütülen “Mahallede Buluşma” kampanyaları ve dijital platformlarda yürütülen üye kayıt kampanyaları, bu yükselişi tetikleyen başlıca faktörler arasında.
Diğer yandan, CHP’nin ikinci sırada kalması ancak üyelik artışının sınırlı kalması, parti içinde genç kitleye yönelik politikaların ve örgütlenme çalışmalarının yeniden gözden geçirilmesi gerektiği yönündeki tartışmaları alevlendirdi.
MHP, İYİ Parti ve DEM Parti gibi orta ölçekli partiler ise, yerel seçimlerdeki performanslarını artırmak amacıyla üye sayılarını istikrarlı bir şekilde yükseltmeyi hedefliyor. Bu partilerin üye artış hızları, genel seçimlerdeki oy potansiyellerini de doğrudan etkileyebilir.
Son olarak, HDP’nin üyelik sayısının düşük kalması, partiye yönelik hukuki baskıların ve güvenlik ortamının bir yansıması olarak yorumlanıyor. Siyasi ortamda çok partili rekabetin sürdürülmesi için, tüm partilerin şeffaf ve kapsayıcı üye politikaları geliştirmeleri kritik öneme sahip.